Niet.

Ze dacht dat ze de meeste nu wel al had gehad.
Emoties die een mens kon doormaken.

Niet dus.

Gek hoe twee uitersten zo dicht bij elkaar konden liggen.
Pure blijdschap vs. stil verdriet.

Ze wou zo graag vrolijk zijn.
Maar het enige wat ze kon was huilen.
Stiekem. Binnenin.
Maar ook minder stiekem.

Niemand die ooit had gezegd dat het leven gemakkelijk ging zijn.