Ze had gebabysit. Nadat ze verstoppertje had gespeeld, zich een breuk had gelachen met een slurpende peuter en datzelfde ventje in z'n bedje had gestopt, deed ze iets wat ze anders nog maar zelden doet. Tv-kijken.
Wegens gebrek aan tv op haar doordeweekse verblijfplaats en het prefereren van andere dingen tijdens haar weekendse verblijf, keek ze nog amper naar het amusante kastje. Na het babysitavontuur wist ze terug waarom.
Ze heeft zich doodgeërgerd. Aan een puber van 14,5 jaar die een gigantisch feest mocht organiseren voor haar 15e verjaardag. Het kind waande zich een koningin en commandeerde iedereen alsof ze het nooit anders had gedaan. Haar ouders hadden dat (en hun geld) er graag voor over. Hun enige dochter mocht toch het feest hebben waar ze al haar hele leven over droomde en fantaseerde? Kosten noch moeite werden gespaard om het feest van miss perfect te organiseren. Er werd zowat gevochten om een uitnodiging van het feestje, de jarige werd achtergevolgd door onbekenden die koste wat het kost aanwezig wilden zijn op iets wat later het feest van de eeuw zou worden genoemd.
Het meisje of eerder de bitch was echter bikkelhard en wees de achtervolgers al gauw terecht. Wanneer diezelfde meisjes toch hun opwachting maakten zonder uitnodiging aan de ingang van het Hilton-hotel (!), werd hen dan ook direct duidelijk gemaakt dat ze niet welkom waren. Ze voldeden ook absoluut niet aan de dresscode, ook al droegen ze mooie kleedjes. Het glitterde niet genoeg. Zelfs een '... maar ik heb ooit een balpen aan jou uitgeleend.' hielp niet.
Het feest zelf was er eentje zoals men enkel in melige en overdreven tienermovies aantreft. Het kind dat 15 werd (en naar eigen zeggen vanaf dat moment meer dan volwassen), had een kleed aan waar menig trouwlustige dame vol afgunst zou naar kijken. Ze durfde bijna niet te denken aan het prijskaartje dat eraan vasthing. Er was ook een openingsdans met 15 (hoe kan het ook anders) kinderkoppels die zelf ook de ideale kledij (ontworpen door de jarig, jawel) aan moesten. Over het kapsel van deze dansers was vooraf een verhitte discussie ontstaan tussen het wicht dat jarig was en haar moeder. Het moest en zou totaal anders zijn dan het kapsel van het meisje waarrond alles draaide, want één dag in haar hele leven moest en zou volledig rond het meisje, dat dacht dat ze een halfgodin was, draaien. Opvallen, schitteren, er moest minstens nog jaren over dat feest worden nagepraat.
Het deed haar walgen. Zij was op haar vijftiende nog gewoon tevreden met een bioscoopje met vriendinnen.
Nora.
"Derde verdieping"
De lift gaf aan dat hij zich op de derde verdieping bevond. Daar stond zij te wachten om in te stappen en naar beneden te gaan.
De deur ging open en ze schrok want er staan een paar kartonnen met cola- en zen-blikjes en een bijhorende jongeheer de lift op te vullen. De blikjeskerel schrok eveneens en staat met een blik vol ongeloof naar de lift te kijken.
'Een sprekende lift, dat is toch iets raar he.'
(27 jaar, geen vriendin, zat nog nooit in een sprekende lift en heeft het moeilijk om op de juiste knopjes te drukken, vermoedt ze.)
- 'Ja, 't is een speciale he.'
'Oei en 't is zelfs met beveiliging.'
(Zet in het weekend graag een stapje in de wereld, rookt niet, drinkt tijdens het uitgaan. Heeft een oudere zus en een jongere broer, gokt ze.)
- 'Jaja, 't is een goeie.'
De lift vertelt hen dat ze op de begane grond zijn en ze neemt afscheid van de blikjesman die nog steeds verwonderd is over de werking van deze vrouwenstem in het kooitje.
(Werkt al twee jaar als blikjesman, begint om 8u en heeft om 16.30u gedaan, denkt ze.)
Ze beseft dat ze zomaar een verhaaltje verzon over het leven van de jongeman. Misschien zat ze er wel volledig naast, was hij getrouwd en had een vrouw met 3 kinderen. Ging hij nooit uit en dronk als toegwijde vader nooit te veel.
Ze zal nooit weten of haar vrouwelijke intuïtie het bij het rechte eind had. Net zoals ze nooit zou weten of de buschauffeur wel degelijk brave papa van een flinke zoon is, of de dame voor haar een gepensioneerde leerkracht is en de man op het bankje naast haar ooit een succesvolle bankdirecteur was.
Wat zou men over haar denken?
De lift gaf aan dat hij zich op de derde verdieping bevond. Daar stond zij te wachten om in te stappen en naar beneden te gaan.
De deur ging open en ze schrok want er staan een paar kartonnen met cola- en zen-blikjes en een bijhorende jongeheer de lift op te vullen. De blikjeskerel schrok eveneens en staat met een blik vol ongeloof naar de lift te kijken.
'Een sprekende lift, dat is toch iets raar he.'
(27 jaar, geen vriendin, zat nog nooit in een sprekende lift en heeft het moeilijk om op de juiste knopjes te drukken, vermoedt ze.)
- 'Ja, 't is een speciale he.'
'Oei en 't is zelfs met beveiliging.'
(Zet in het weekend graag een stapje in de wereld, rookt niet, drinkt tijdens het uitgaan. Heeft een oudere zus en een jongere broer, gokt ze.)
- 'Jaja, 't is een goeie.'
De lift vertelt hen dat ze op de begane grond zijn en ze neemt afscheid van de blikjesman die nog steeds verwonderd is over de werking van deze vrouwenstem in het kooitje.
(Werkt al twee jaar als blikjesman, begint om 8u en heeft om 16.30u gedaan, denkt ze.)
Ze beseft dat ze zomaar een verhaaltje verzon over het leven van de jongeman. Misschien zat ze er wel volledig naast, was hij getrouwd en had een vrouw met 3 kinderen. Ging hij nooit uit en dronk als toegwijde vader nooit te veel.
Ze zal nooit weten of haar vrouwelijke intuïtie het bij het rechte eind had. Net zoals ze nooit zou weten of de buschauffeur wel degelijk brave papa van een flinke zoon is, of de dame voor haar een gepensioneerde leerkracht is en de man op het bankje naast haar ooit een succesvolle bankdirecteur was.
Wat zou men over haar denken?
Drama.
Queen. Ze is een dramaqueen.
Het was haar onlangs al eens duidelijk gemaakt en nu nogmaals bevestigd door een of ander testje. Maar ze kon het niet langer negeren. Ze was het. Is het. En zal het waarschijnlijk nog een tijdje zijn.
Een echte dramaqueen ben jij! Je houdt van de grote verhalen, de sensationele momenten, lachen en huilen, emoties ten top! Voor jou zit de fun van het leven in de adrenaline en je zal dan zelf ook geen blad voor de mond nemen. Maar word je daar zelf, eerlijk gezegd, niet af en toe moe van? Misschien kan je ook eens proberen gewoon nu & hier gelukkig te zijn. Of tenminste blij met wat je hebt en met wat je hebt meegemaakt. Dat nemen ze je nooit meer af.
Ze had er nooit echt bij stilgestaan. Men had er haar ook nooit op gewezen. Tot een paar weken terug.
Was het dan fout om altijd op het ergste voorbereid te zijn? Om in alles het ergste te zien? Een beetje overdrijven kan nooit kwaad.
Maar ze maakte de beslissing om in het nu en hier gelukkig te zijn en geen overdreven emoties meer te tonen. Samen met het elastiekje dat ze nu eens zal laten springen wanneer ze denkt dat ze de dramaqueen zal uithangen.
*ping*
Het was haar onlangs al eens duidelijk gemaakt en nu nogmaals bevestigd door een of ander testje. Maar ze kon het niet langer negeren. Ze was het. Is het. En zal het waarschijnlijk nog een tijdje zijn.
Een echte dramaqueen ben jij! Je houdt van de grote verhalen, de sensationele momenten, lachen en huilen, emoties ten top! Voor jou zit de fun van het leven in de adrenaline en je zal dan zelf ook geen blad voor de mond nemen. Maar word je daar zelf, eerlijk gezegd, niet af en toe moe van? Misschien kan je ook eens proberen gewoon nu & hier gelukkig te zijn. Of tenminste blij met wat je hebt en met wat je hebt meegemaakt. Dat nemen ze je nooit meer af.
Ze had er nooit echt bij stilgestaan. Men had er haar ook nooit op gewezen. Tot een paar weken terug.
Was het dan fout om altijd op het ergste voorbereid te zijn? Om in alles het ergste te zien? Een beetje overdrijven kan nooit kwaad.
Maar ze maakte de beslissing om in het nu en hier gelukkig te zijn en geen overdreven emoties meer te tonen. Samen met het elastiekje dat ze nu eens zal laten springen wanneer ze denkt dat ze de dramaqueen zal uithangen.
*ping*
Stoerheid, traan en kippenvel.
Donderdag. 01.12u. Genoeg gedronken. Interessant gesprek.
Hoe akelig het is om te beseffen dat een lied, gewoon een paar muzieknoten en een stem, een krachtige emotie kunnen oproepen.
Ze had het meegemaakt. Een aantal weken geleden. Ze zat te eten toen ze op de radio plots een liedje hoorde dat ze al een half jaar niet meer had gehoord. En plots waren ze daar. De tranen. Lag het aan het moment? Lag het aan de muziek? Ze zal het nooit weten maar ontroerd was ze in ieder geval. Kippenvel over haar hele lijf. Iedere keer opnieuw.
Wanneer een lied kippenvel bezorgt, is het goed. Hij had het ook meegemaakt, vier dagen terug. Hij, een stoere jongen, die een tatoo op de onderarm overweegt en serieus onder de sloef ligt. Hij had een lied gehoord, voor het eerst en ook bij hem was een traan ontstaan. Zomaar uit het niets.
Stoerheid, traan en kippenvel.
Hoe akelig het is om te beseffen dat een lied, gewoon een paar muzieknoten en een stem, een krachtige emotie kunnen oproepen.
Ze had het meegemaakt. Een aantal weken geleden. Ze zat te eten toen ze op de radio plots een liedje hoorde dat ze al een half jaar niet meer had gehoord. En plots waren ze daar. De tranen. Lag het aan het moment? Lag het aan de muziek? Ze zal het nooit weten maar ontroerd was ze in ieder geval. Kippenvel over haar hele lijf. Iedere keer opnieuw.
Wanneer een lied kippenvel bezorgt, is het goed. Hij had het ook meegemaakt, vier dagen terug. Hij, een stoere jongen, die een tatoo op de onderarm overweegt en serieus onder de sloef ligt. Hij had een lied gehoord, voor het eerst en ook bij hem was een traan ontstaan. Zomaar uit het niets.
Stoerheid, traan en kippenvel.