Nora.

"Derde verdieping"

De lift gaf aan dat hij zich op de derde verdieping bevond. Daar stond zij te wachten om in te stappen en naar beneden te gaan.
De deur ging open en ze schrok want er staan een paar kartonnen met cola- en zen-blikjes en een bijhorende jongeheer de lift op te vullen. De blikjeskerel schrok eveneens en staat met een blik vol ongeloof naar de lift te kijken.

'Een sprekende lift, dat is toch iets raar he.'
(27 jaar, geen vriendin, zat nog nooit in een sprekende lift en heeft het moeilijk om op de juiste knopjes te drukken, vermoedt ze.)
- 'Ja, 't is een speciale he.'
'Oei en 't is zelfs met beveiliging.'
(Zet in het weekend graag een stapje in de wereld, rookt niet, drinkt tijdens het uitgaan. Heeft een oudere zus en een jongere broer, gokt ze.)
- 'Jaja, 't is een goeie.'

De lift vertelt hen dat ze op de begane grond zijn en ze neemt afscheid van de blikjesman die nog steeds verwonderd is over de werking van deze vrouwenstem in het kooitje.
(Werkt al twee jaar als blikjesman, begint om 8u en heeft om 16.30u gedaan, denkt ze.)

Ze beseft dat ze zomaar een verhaaltje verzon over het leven van de jongeman. Misschien zat ze er wel volledig naast, was hij getrouwd en had een vrouw met 3 kinderen. Ging hij nooit uit en dronk als toegwijde vader nooit te veel.

Ze zal nooit weten of haar vrouwelijke intuïtie het bij het rechte eind had. Net zoals ze nooit zou weten of de buschauffeur wel degelijk brave papa van een flinke zoon is, of de dame voor haar een gepensioneerde leerkracht is en de man op het bankje naast haar ooit een succesvolle bankdirecteur was.

Wat zou men over haar denken?