zee.

Het zeeniveau is dus echt aan het stijgen.
In 2050 zijn er geen poolkappen meer.

Het kon haar op dat moment eerlijk gezegd niet schelen.
Echt niet.

UFO's ook niet.
Mogelijke theorieën rond 9/11 ook niet.
En nee, wat men ons verzwijgt in het nieuws.
ook. niet.

ze verlangde.

dat haar eigen zee
wat rustiger
werd.

zonder UFO.

Code.

1524.

Dat stond er. En ook nog een sterretje.
Net zichtbaar. Onder de broek. Boven de schoen.

Ze vroeg zich af waarom. Waarom 1524.
1 5 2 4.

Omdat het een mooi getal was.
Omdat 1 + 5 en 2 +4 telkens 6 maakt.
Omdat ze 1-5-2004 nooit wil vergeten.
Omdat het de code van haar bankkaart is.
Of haar SIM-kaart.
Omdat ze om 15.24u is geboren.

Ze kon het niet bedenken.
Ze had het ook niet durven vragen.

En nu. Nu zit ze al dagen met
1524 in haar hoofd.

Al minstens 1524 minuten.

Auto.

Alleen.
Met haar gedachten.

Ze rijdt.
Toertjes. In haar hoofd.

Ze slalomt.
Tussen de hersenkronkels.

Ze remt.
Voor een
overstekend
idee.

Pin.

Dat ze hem al lang had bedrogen, als ze dat had gewild!
En dat zijn collega's van den Ivago zich wel afvroegen hoe ze eruit zag.

Ondertussen stond een dame 4+1+4+1 kledingstukken uit te kiezen.
Want 't was van 5 halen en 1 betalen.

En dat zijn maten haar hadden omschreven als een schoon poepke.
En dat dienen enen haar weer had lastiggevallen.
Maar dat ze haar niet liet doen.

Bleek toen dat 4+1 maar één keer per rekening kon.
Paniek. Heel veel gedenk. Gereken.

Jamoaja. Zo is't wel gemakkelijk ze madamke.
Moatje.

2 rekeningetjes dan maar.

Allé waar. Wat peisen ze wel.
Gierige pin.
Sommigste mensjen.
't Is niet dat duur is waar.

De kassierster excuseerde zich.
Omdat ze lang had moeten wachten.
En ook wel een beetje voor
het gedrag van de collega.

Hoopte ze.

Vurig.

Ze merkte het de laatste tijd vaker op.
Bij zichzelf.

Dat ze heel af en toe.
Het vurig verlangen had.

Om heel af en toe.
Eens te doen alsof.
Ze in computerspel
met auto's meedeed.

Waardoor ze die andere
wegpiraten.
Gewoon letterlijk
van de baan kon rijden.

En dat is toch wel
een beetje
erg.

Oproep.

Beste gepensioneerde.

Zo zou ze graag willen beginnen. Ze is het namelijk beu.
En geen klein beetje.

Al zolang ze zich kan herinneren wordt er gesproken over 'de jeugd'.
De jeugd doet het allemaal verkeerd.
Vooral dan met de auto.

Want de jeugd.
Die is gevaarlijk.
Vooral dan op de weg.

En dat is ze stilaan beu.
De jeugd is niet gevaarlijk.
Het zijn de ouderen!

Want zij schijnen andere verkeersregels te kennen.
Voorrang van links.
Als fietser overal en altijd voorrang te hebben.
Spookrijden.
Enzovoort.

Alles kan.
En vooral.
Alles mag!
Voor hen toch.

Dus beste gepensioneerde.
Kijk uit!

Dat doet ze al jaren.
Samen met de rest.
Nu jullie ook nog.

Alstublieft.

Stop.

Dat ze daar allicht eens
mee mogen stoppen.

Met het voor een altaar staan in trouwkleren.
Met het kopen van huizen.
Met het maken van baby's.

Echt waar.

Ze weet niet wat het is
maar tegenwoordig doet
iedereen dat.

Vroeger was dat iedereen die ouder was.
Tegenwoordig doen de jonkies ook van dat.
En daar, daar kan ze niet mee om.

Ze weet niet waarom.
Of misschien wel.

Misschien wil ze dat
diep van binnen ook.
Misschien ook niet.

In elk geval is het niet voor nu.
Maar voor ooit.

En daar is ze ook blij om.
Maar dat stemmetje diep in haar
Dat gaat daar niet mee akkoord.

Straf.

Beangstigend en straf. Dat vond ze er van.

Privacy. Dat bestaat tegenwoordig niet meer.
Nooit gedacht dat ze dat als niet-bekende kop ooit zou zeggen.
Maar nu moest ze dat toch even kwijt.

"Wat is dat eigenlijk met de maatschappij van vandaag."
Vroeg ze zich op een doordeweekse dag zo af.
Lichtjes overdreven.
Maar toch!

Mensen bepalen in haar plaats wat men over haar te weten komt.
Zonder dat ze het vragen. Straf!
En dat kan zomaar.

Aja.

Want iedereen doet dat.

En men vond dat leuk.
Zo dingen over haar te weten komen.
En dat kan ook zomaar.

Aja.

Want iedereen doet dat.

Door.

Moeilijk. Dat is er wel het woord voor.
Voor al dat kiezen.
Zucht.

Ze wil teveel. Zo veel.

Ze wil

de wereld verkennen
op reis gaan dus - de bestemmingen alleen al zijn oneindig
iets betekenen voor iemand
haar eigen kleren kunnen maken
misschien een andere blog runnen
Frans kunnen spreken - liefst vloeiend
nog een andere taal leren
van eletricientje spelen
een eigen huis hebben
en in datzelfde rijtje ook een resem kinderen - ooit
goed met stokjes kunnen eten
iemand iets bijleren
lekker kunnen koken
met hem gaan samen hokken
naar de circusschool gaan
een eigen moestuintje hebben
een reisprogramma maken - een tijdelijk willen
kindertjes helpen
nog eens met gebaren kunnen praten - maar dan goed
gewoon iets ècht goed kunnen
veel dansen, met haar buik, handen, benen, hoofd
nog eens een olifant aaien
iets moois maken - maar dan echt heel erg mooi
in een blinkend prinsessenkleed rondhuppelen
sportief zijn - ha, ha
veel lezen
bijleren
mensen blijmaken
piano spelen

en ga zo maar door en door en door

en rustig worden. dat wil ze ook.
in haar hoofd.