Code.

1524.

Dat stond er. En ook nog een sterretje.
Net zichtbaar. Onder de broek. Boven de schoen.

Ze vroeg zich af waarom. Waarom 1524.
1 5 2 4.

Omdat het een mooi getal was.
Omdat 1 + 5 en 2 +4 telkens 6 maakt.
Omdat ze 1-5-2004 nooit wil vergeten.
Omdat het de code van haar bankkaart is.
Of haar SIM-kaart.
Omdat ze om 15.24u is geboren.

Ze kon het niet bedenken.
Ze had het ook niet durven vragen.

En nu. Nu zit ze al dagen met
1524 in haar hoofd.

Al minstens 1524 minuten.

Auto.

Alleen.
Met haar gedachten.

Ze rijdt.
Toertjes. In haar hoofd.

Ze slalomt.
Tussen de hersenkronkels.

Ze remt.
Voor een
overstekend
idee.