15.

Ze had gebabysit. Nadat ze verstoppertje had gespeeld, zich een breuk had gelachen met een slurpende peuter en datzelfde ventje in z'n bedje had gestopt, deed ze iets wat ze anders nog maar zelden doet. Tv-kijken.

Wegens gebrek aan tv op haar doordeweekse verblijfplaats en het prefereren van andere dingen tijdens haar weekendse verblijf, keek ze nog amper naar het amusante kastje. Na het babysitavontuur wist ze terug waarom.

Ze heeft zich doodgeërgerd. Aan een puber van 14,5 jaar die een gigantisch feest mocht organiseren voor haar 15e verjaardag. Het kind waande zich een koningin en commandeerde iedereen alsof ze het nooit anders had gedaan. Haar ouders hadden dat (en hun geld) er graag voor over. Hun enige dochter mocht toch het feest hebben waar ze al haar hele leven over droomde en fantaseerde? Kosten noch moeite werden gespaard om het feest van miss perfect te organiseren. Er werd zowat gevochten om een uitnodiging van het feestje, de jarige werd achtergevolgd door onbekenden die koste wat het kost aanwezig wilden zijn op iets wat later het feest van de eeuw zou worden genoemd.
Het meisje of eerder de bitch was echter bikkelhard en wees de achtervolgers al gauw terecht. Wanneer diezelfde meisjes toch hun opwachting maakten zonder uitnodiging aan de ingang van het Hilton-hotel (!), werd hen dan ook direct duidelijk gemaakt dat ze niet welkom waren. Ze voldeden ook absoluut niet aan de dresscode, ook al droegen ze mooie kleedjes. Het glitterde niet genoeg. Zelfs een '... maar ik heb ooit een balpen aan jou uitgeleend.' hielp niet.

Het feest zelf was er eentje zoals men enkel in melige en overdreven tienermovies aantreft. Het kind dat 15 werd (en naar eigen zeggen vanaf dat moment meer dan volwassen), had een kleed aan waar menig trouwlustige dame vol afgunst zou naar kijken. Ze durfde bijna niet te denken aan het prijskaartje dat eraan vasthing. Er was ook een openingsdans met 15 (hoe kan het ook anders) kinderkoppels die zelf ook de ideale kledij (ontworpen door de jarig, jawel) aan moesten. Over het kapsel van deze dansers was vooraf een verhitte discussie ontstaan tussen het wicht dat jarig was en haar moeder. Het moest en zou totaal anders zijn dan het kapsel van het meisje waarrond alles draaide, want één dag in haar hele leven moest en zou volledig rond het meisje, dat dacht dat ze een halfgodin was, draaien. Opvallen, schitteren, er moest minstens nog jaren over dat feest worden nagepraat.

Het deed haar walgen. Zij was op haar vijftiende nog gewoon tevreden met een bioscoopje met vriendinnen.