Spannend, dit wordt mijn eerste post. Ooit.
Iets onomkeerbaars want eens de eerste keer voorbij is, zal er nooit meer een eerste keer komen.
Reden genoeg voor Tiepsel om volledig zenuwachtig te worden. Het angstzweet breekt haar uit. Niet alleen zij vreest hetgeen te gebeuren staat.
Haar laptop brengt vreemde geluiden voor, de toetsen van het toetsenbord beginnen angstvallig te piepen. De letters staan plots stijf van de zenuwen en ze concentreren zich op wat komen zal. Ze weten als geen ander wat er gebeurt als de kriebels Tiepsels lijf te grazen nemen. Voor één van de toetsen is het einde meer dan nabij. Wie dit keer het slachtoffer wordt, staat nog niet vast.
Misschien even wat verduidelijken. Tiepsel en stress, die twee gaan niet zo goed samen. Haar leuze is dan ook 'kalm blijven'. Stress moet vermeden worden maar soms staat dat zesletterwoord plots om de hoek te kijken. En daar staat Tiepsel dan. Volledig verlamd. Haar lijf sputtert tegen. Haar hart slaat een aantal keer extra. Haar keel wordt droger. Haar ogen prikken. Maar ze blijft dapper doorgaan. Ook al beginnen haar linker- en rechterhand nogal te beven.
Dat alles zorgt ervoor dat activiteiten zoals typen nogal bemoeilijkt worden. Met als gevolg dat haar toetsenbord al serieus wat heeft afgezien. Menig toets is reeds gesneuveld. Het slagveld der typknoppen.
Deze keer kwam het echter niet zo ver. De zenuwen waren al snel verleden tijd want Tiepsel ging volledig op in deze virtuele wereld. De toetsen kunnen gerust zijn. (Er wordt nu een massale typknopzucht voorgebracht.) Ze overleven het blogleven van Tiepsel wel.... voorlopig toch.
Iets onomkeerbaars want eens de eerste keer voorbij is, zal er nooit meer een eerste keer komen.
Reden genoeg voor Tiepsel om volledig zenuwachtig te worden. Het angstzweet breekt haar uit. Niet alleen zij vreest hetgeen te gebeuren staat.
Haar laptop brengt vreemde geluiden voor, de toetsen van het toetsenbord beginnen angstvallig te piepen. De letters staan plots stijf van de zenuwen en ze concentreren zich op wat komen zal. Ze weten als geen ander wat er gebeurt als de kriebels Tiepsels lijf te grazen nemen. Voor één van de toetsen is het einde meer dan nabij. Wie dit keer het slachtoffer wordt, staat nog niet vast.
Misschien even wat verduidelijken. Tiepsel en stress, die twee gaan niet zo goed samen. Haar leuze is dan ook 'kalm blijven'. Stress moet vermeden worden maar soms staat dat zesletterwoord plots om de hoek te kijken. En daar staat Tiepsel dan. Volledig verlamd. Haar lijf sputtert tegen. Haar hart slaat een aantal keer extra. Haar keel wordt droger. Haar ogen prikken. Maar ze blijft dapper doorgaan. Ook al beginnen haar linker- en rechterhand nogal te beven.
Dat alles zorgt ervoor dat activiteiten zoals typen nogal bemoeilijkt worden. Met als gevolg dat haar toetsenbord al serieus wat heeft afgezien. Menig toets is reeds gesneuveld. Het slagveld der typknoppen.
Deze keer kwam het echter niet zo ver. De zenuwen waren al snel verleden tijd want Tiepsel ging volledig op in deze virtuele wereld. De toetsen kunnen gerust zijn. (Er wordt nu een massale typknopzucht voorgebracht.) Ze overleven het blogleven van Tiepsel wel.... voorlopig toch.
0 reacties:
Een reactie posten