Goed voornemen

Tiepsel had zichzelf voorgenomen om regelmatig (lees: minstens om de twee dagen) iets te posten op haar eigenste weblog. Ook al leest niemand dit. Dat was eigenlijk misschien zelfs de bedoeling. Ze had zin om zomaar iets te kunnen neerschrijven dat ze niet telkens op haar harde schijf moest opslaan. Een soort dagboek of zo. Voor zichzelf.

Soit, het goede voornemen is dus al naar de haaien.
Maar daar dienen goede voornemens voor, is het niet? Ze opgeven nog voor ze goed en wel van start zijn gegaan.
Toch heeft Tiepsel deze keer een geldige reden. Ze heeft werk. Jawel, een nine-to-five job. Weliswaar in vakantieformaat. Een vakantiejob dus. Veel interessante dingen vallen er over dit evenement niet te vertellen. 't Is een vakantiejob zoals een ander, het intellectueel vermogen van Tiepsel neemt iedere dag met 3% af. Wat impliceert dat deze op het einde van de vakantie geen enkele deftige grijze hersencel meer in haar bezit heeft.

Bijgevolg zal de kwaliteit van dit geblogsel ook afnemen, waarvoor oprechte excuses. U bent gewaarschuwd!

Wat een toetsenbord lijden kan ...

Spannend, dit wordt mijn eerste post. Ooit.
Iets onomkeerbaars want eens de eerste keer voorbij is, zal er nooit meer een eerste keer komen.

Reden genoeg voor Tiepsel om volledig zenuwachtig te worden. Het angstzweet breekt haar uit. Niet alleen zij vreest hetgeen te gebeuren staat.
Haar laptop brengt vreemde geluiden voor, de toetsen van het toetsenbord beginnen angstvallig te piepen. De letters staan plots stijf van de zenuwen en ze concentreren zich op wat komen zal. Ze weten als geen ander wat er gebeurt als de kriebels Tiepsels lijf te grazen nemen. Voor één van de toetsen is het einde meer dan nabij. Wie dit keer het slachtoffer wordt, staat nog niet vast.

Misschien even wat verduidelijken. Tiepsel en stress, die twee gaan niet zo goed samen. Haar leuze is dan ook 'kalm blijven'. Stress moet vermeden worden maar soms staat dat zesletterwoord plots om de hoek te kijken. En daar staat Tiepsel dan. Volledig verlamd. Haar lijf sputtert tegen. Haar hart slaat een aantal keer extra. Haar keel wordt droger. Haar ogen prikken. Maar ze blijft dapper doorgaan. Ook al beginnen haar linker- en rechterhand nogal te beven.
Dat alles zorgt ervoor dat activiteiten zoals typen nogal bemoeilijkt worden. Met als gevolg dat haar toetsenbord al serieus wat heeft afgezien. Menig toets is reeds gesneuveld. Het slagveld der typknoppen.

Deze keer kwam het echter niet zo ver. De zenuwen waren al snel verleden tijd want Tiepsel ging volledig op in deze virtuele wereld. De toetsen kunnen gerust zijn. (Er wordt nu een massale typknopzucht voorgebracht.) Ze overleven het blogleven van Tiepsel wel.... voorlopig toch.