Te vroeg

Hij zat in haar klas. Gister nog. Vandaag niet meer.

"Waarom?" en "Te vroeg" is het enige wat ze er op kan zeggen. Hij was pas 19 en gisteren levenloos aangetroffen. Zomaar. Plots. Zonder grote aanleiding.

Een mens is een nietig wezen dat niets zelf kan bepalen. We worden in zekere zin geleefd, of we het nu willen of niet. Wat hebben we zelf in de hand? Bitter weinig.
Als plots wordt bepaald dat het genoeg is geweest, heb je daar weinig aan te veranderen. Het gebeurt plots, veel te plots.

Ze heeft beseft dat het iedereen kan overkomen. Dat we moeten genieten van de momenten die we samen hebben. Van de mooie momenten die we beleven. Ze is van nature vrij optimistisch en dat moet zo blijven. Na deze gebeurtenissen, is ze er nog zekerder van. Het geeft geen zin om als een zuurpruim door het leven te gaan, we moeten het elkaar zo aangenaam mogelijk maken voor de tijd die er nog is.

Hij was pas 19. Voor altijd.