Hol.

Duizend regenbogen. Zoveel zijn er te zien in zijn ogen.
Dat vertelden ze haar toch. Al zingend.

Ze waren met z'n 25. Mooi verdeeld over jongens en meisjes.
Elk een jaar of 11.

Ze waren leuk om bezig te zien.
Zich aan het omtoveren tot hoe ze later zouden zijn. Of wilden zijn. 't Werd haar snel duidelijk wie de player zou zijn, goede student en de toegewijde mama. Of de journaliste, jurist en de ultieme verleidster.

Ze had zin om te zeggen dat ze ervan moesten profiteren. Dat het nu nog tof was. Dat ze ervan moesten genieten, nu het nog kon!
Maar ze hield wijselijk haar mond. Ze hadden het ook ooit tegen haar gezegd. Maar de woorden klonken toen hol en betekenisloos.

Ze liet ze nog wat jodelen. En deed zelf vrolijk mee.
Vergat de zorgen en stress van de dag.

En besefte dat holle woorden van betekenis ook nu nog gesprekken vulden.