Ze heeft het de laatste tijd al veel zitten denken: 'Wat is de wereld toch klein ...'.
De vriend van de broer van een vriendin zit bij haar in de klas. Een ex-klasgenoot is een zeer goede vriendin van iemand die in een totale andere klas met haar samenzat ... Heel doodgewone dingen maar wat ze een paar dagen geleden had meegemaakt, was nog een beetje vreemder.
Het begon allemaal met een onbekende persoon die blijkbaar op de een of andere manier haar e-mailadres had bemachtigd. Hij wou mij dus spreken via de digitale snelweg.. mm .. wat moest ik daar van denken? Het vreemdste was eigenlijk dat die persoon zowat dezelfde familienaam hadden, één letter was verschillend.
Ze dacht er niet meer over na en had de aanvraag geaccepteerd. Ze zou wel zien. Stiekem was ze heel nieuwsgierig, ze houdt wel van zo'n spannende en onverwachte dingen.
Een paar dagen verstreken en haar hersenen hadden dit gegeven reeds in de prullenmand geworpen. Maar plots begon die onbekende persoon een gesprek met haar. Of ze de dochter was van Ivo. Raar. Ze had nog nooit gehoord van een Ivo met haar familienaam. Negatief antwoord dus.
Of ze mister S. kende? Nooit van gehoord in feite. Hij zou nochtans in haar klas moeten zitten. Opnieuw raar. Die bewuste jongeman had haar e-mailadres via een forum bemachtigd en moest zijn goede daad van de dag nog uitvoeren. Hij besloot om twee familieleden - dat dacht hij toch - in contact te brengen met elkaar...
Een paar zinnen later bleek dat de Onbekende helemaal geen vergeten familielid was. Ondertussen had ze via via ontdekt dat die GoedeDaadMan wel degelijk op haar school zou moeten rondlopen, maar in een andere 'klas' zou zitten. Ze kende hem dus totaal niet.
Ondertussen bleef het gesprek aardig verderlopen en werd het best amusant. Spannend in feite. Ze voelde de adrenaline door haar lijf stromen. Na een paar minuten bleek dat ze een gemeenschappelijke kennis hadden en dat ze tamelijk wat gemeen hadden. Ze had besloten om de GoedeDaadMan ook maar eens een woordje uitleg te vragen.
De Onbekende had ondertussen een foto doorgestuurd met daarop 3 heerschappen en zij moest raden wie hij was. Iets in haar zei dat het de rechtse was. En jawel. Haar vrouwelijk intuitie had gelijk.
Natuurlijk moest ook zij nu 'kleur bekennen' en een foto van haar edele hoofd verzenden. Maar zo gemakkelijk zou ze het hem niet maken. Hij moest hetzelfde lot ondergaan en raden wie ze was. Helaas, hij had het fout maar dat kon de pret niet bederven.
De GoedeDaadMan dacht ze uiteindelijk wel te kennen 'van zien' en ze besloot morgen eens naar hem te zwaaien. Ze keek er al naar uit! Spannend!! Het was immers de jongen die haar als eerst was opgevallen. Hij straalde iets mysterieus uit en ja, daar was ze wel voor te vinden.
Gesprekken werden afgerond en ze kon niet stoppen met lachen. Ze had zonet kennis gemaakt met twee onbekende heren, die bijzonder leuk leken te zijn. Mensen die ze niet eens kende!
De volgende dag wachtte haar een nieuwe missie ... zoek de GoedeDadenMan. Al gauw bleek hij in de middagpauze naast haar te staan. De zenuwen gierden door haar lijf... Ze schraapte al haar moed bijeen en vroeg met haar liefste glimlach of meneer toevallig S. was. En jawel, het was de juiste!
Ze wisselden een paar woorden uit en hij liet een onuitwisbare indruk na. Ze voelde zich ter plekke smelten. Erg!
Hoe het nu verder zal verlopen? Geen idee. Dat wil ze ook niet weten. Maar wat ze haar niet meer kunnen afnemen is de portie 'spanning en avontuur' die ze heeft beleefd. Alweer een goed verhaal om later aan de kleinkinderen te vertellen...
De vriend van de broer van een vriendin zit bij haar in de klas. Een ex-klasgenoot is een zeer goede vriendin van iemand die in een totale andere klas met haar samenzat ... Heel doodgewone dingen maar wat ze een paar dagen geleden had meegemaakt, was nog een beetje vreemder.
Het begon allemaal met een onbekende persoon die blijkbaar op de een of andere manier haar e-mailadres had bemachtigd. Hij wou mij dus spreken via de digitale snelweg.. mm .. wat moest ik daar van denken? Het vreemdste was eigenlijk dat die persoon zowat dezelfde familienaam hadden, één letter was verschillend.
Ze dacht er niet meer over na en had de aanvraag geaccepteerd. Ze zou wel zien. Stiekem was ze heel nieuwsgierig, ze houdt wel van zo'n spannende en onverwachte dingen.
Een paar dagen verstreken en haar hersenen hadden dit gegeven reeds in de prullenmand geworpen. Maar plots begon die onbekende persoon een gesprek met haar. Of ze de dochter was van Ivo. Raar. Ze had nog nooit gehoord van een Ivo met haar familienaam. Negatief antwoord dus.
Of ze mister S. kende? Nooit van gehoord in feite. Hij zou nochtans in haar klas moeten zitten. Opnieuw raar. Die bewuste jongeman had haar e-mailadres via een forum bemachtigd en moest zijn goede daad van de dag nog uitvoeren. Hij besloot om twee familieleden - dat dacht hij toch - in contact te brengen met elkaar...
Een paar zinnen later bleek dat de Onbekende helemaal geen vergeten familielid was. Ondertussen had ze via via ontdekt dat die GoedeDaadMan wel degelijk op haar school zou moeten rondlopen, maar in een andere 'klas' zou zitten. Ze kende hem dus totaal niet.
Ondertussen bleef het gesprek aardig verderlopen en werd het best amusant. Spannend in feite. Ze voelde de adrenaline door haar lijf stromen. Na een paar minuten bleek dat ze een gemeenschappelijke kennis hadden en dat ze tamelijk wat gemeen hadden. Ze had besloten om de GoedeDaadMan ook maar eens een woordje uitleg te vragen.
De Onbekende had ondertussen een foto doorgestuurd met daarop 3 heerschappen en zij moest raden wie hij was. Iets in haar zei dat het de rechtse was. En jawel. Haar vrouwelijk intuitie had gelijk.
Natuurlijk moest ook zij nu 'kleur bekennen' en een foto van haar edele hoofd verzenden. Maar zo gemakkelijk zou ze het hem niet maken. Hij moest hetzelfde lot ondergaan en raden wie ze was. Helaas, hij had het fout maar dat kon de pret niet bederven.
De GoedeDaadMan dacht ze uiteindelijk wel te kennen 'van zien' en ze besloot morgen eens naar hem te zwaaien. Ze keek er al naar uit! Spannend!! Het was immers de jongen die haar als eerst was opgevallen. Hij straalde iets mysterieus uit en ja, daar was ze wel voor te vinden.
Gesprekken werden afgerond en ze kon niet stoppen met lachen. Ze had zonet kennis gemaakt met twee onbekende heren, die bijzonder leuk leken te zijn. Mensen die ze niet eens kende!
De volgende dag wachtte haar een nieuwe missie ... zoek de GoedeDadenMan. Al gauw bleek hij in de middagpauze naast haar te staan. De zenuwen gierden door haar lijf... Ze schraapte al haar moed bijeen en vroeg met haar liefste glimlach of meneer toevallig S. was. En jawel, het was de juiste!
Ze wisselden een paar woorden uit en hij liet een onuitwisbare indruk na. Ze voelde zich ter plekke smelten. Erg!
Hoe het nu verder zal verlopen? Geen idee. Dat wil ze ook niet weten. Maar wat ze haar niet meer kunnen afnemen is de portie 'spanning en avontuur' die ze heeft beleefd. Alweer een goed verhaal om later aan de kleinkinderen te vertellen...
0 reacties:
Een reactie posten