Varen

Hij gaat varen.
Niet zomaar een toertje maken, maar hij wil voor de rest van zijn leven in die boot zitten. In een huwelijksbootje.
Jawel. Hij trouwt...

Ze is er nog niet helemaal goed van. Hij is amper een jaar ouder en zet toch al die definitieve stap. Ze mag er niet aan denken. Ze zou in feite op dit moment ook nog niet eens weten met wie ze voor de rest van haar leven zou willen ronddobberen op die oceaan van het leven. Laat staan dat ze dat op papier zou willen zien staan. Dat is zo definitief, daar kan je niet van terug. Dat is zo beklemmend. Dat is zo 'oud'.

Misschien is ze stiekem wel een beetje jaloers. Niet dat ze nu zelf per se in zo'n boot wil stappen. Ze zou gewoon het gevoel willen hebben dat er iemand is die haar kan begeleiden naar en op dat gevaarte. En vooral iemand waarmee ze zichzelf al die jaren ziet door te komen.

Volgend jaar meldt hij waarschijnlijk het heugelijke nieuws dat hij papa wordt. Dan zou ze waarschijnlijk echte jaloezie voelen. Ofwel zou ze dan gewoon stikken.

Iemand een reddingssloep?