(on)bereikbaar.

Ze vindt het raar. Raar. Hoe iets wat lange tijd zo onbereikbaar leek, nog onbereikbaarder lijkt eens het binnen de zone van het bereikbare ligt.

Hoe dichtbij het in feite ook is. Het lijkt zo veraf. Ze heeft het gevoel dat ze nu meer mist ook al is dat niet zo logisch. Het was beter als het niet bereikbaar was. Dan kon ze uitkijken naar het moment waarop het onbereikbare bereikbaar werd.

Nu het zover is, lijkt het minder leuk. De eerste momenten kon ze haar geluk niet op. Eindelijk! Ze had er naar uitgekeken. Twee weken iets gemist wat ze niet hoort te missen. Iets waarvan ze op voorhand had gedacht dat ze het niet zou missen. Maar blijkbaar zit datgene toch iets dieper dan ze dacht. Zeg maar 'veel dieper'.

Wanneer het gemis hoort over te zijn, voelt ze nieuw gemis. Datgene waarnaar ze al die tijd heeft verlangd, lijkt verder af dan ooit tevoren.


Misschien wil ze te veel. Eist ze te veel. Had ze het zich allemaal wat anders voorgesteld.


Misschien moet ze er gewoon wat tijd over laten gaan.


Misschien moet ze het gewoon vergeten.

Ja. Vergeten.