Heen en weer.

Van de ene emotie in de andere. Zo voelt ze zich.

Enerzijds heel blij dat de examens voorbij zijn, anderzijds is er weer de twijfel. Zullen ze wel goed zijn? Ze wil zo graag dat diploma hebben. Vandaag besefte ze nogmaals dat het echt wel dit is wat ze wil. Maar wat als het niet lukt? Soms krijgt ze het gevoel dat ze niet echt gesteund wordt in de keuze die ze heeft gemaakt. En dat is heel lastig. Er alleen voor staan, ook al is dat niet waar. Er moet maar één iemand "tegen" haar beslissing gekant zijn en de rest niet, dan voelt ze zich slecht. Zoals nu een beetje.

Normaal gezien zou morgen een leuke dag moeten worden. Ze gaat Europa wat verkennen, het zuiden, voor een paar dagen. Ze kijkt er naar uit. Maar toch voelt ze niet de euforie die ze anders voelt. Alweer om diezelfde reden. Alweer het gevoel dat niemand haar steunt. Momenteel heeft ze de indruk dat niemand haar die trip "gunt". Dan heeft ze weer spijt van die impulsieve beslissing. Dan heeft ze weer spijt van het voornemen dat ze heeft genomen. Iedereen snauwt haar precies af en daar kan ze niet zo goed tegen. Ze voelt de tranen prikken achter haar oogbollen.

Komt daar nog eens bij dat ze al de hele dag zit te piekeren. Na te denken. Over dingen waarover ze beter niet zou nadenken..

Gemis

't Was weer zo ver. Gisteren.

Ze was er niet in geslaagd die storm in haar hoofd te bedaren. Soms moet je die storm eens laten uitrazen tot de wind vanzelf gaan liggen.
En gisteren was het dus weer zo ver. Niet alleen buiten waaiden het 100 km/u, ook in haar hoofd was het windkracht 9.

't Was haar allemaal een beetje teveel geworden. Ze had heel veel gewerkt aan een groepswerk dat er in feite geen was doordat de werkende kern van de groep slechts uit één persoon bestond. Het andere deel van het duo had er geen zin in, zoals eerder vermeld.
In ieder geval liep het gisteren een beetje uit de hand. Dat andere deel was ineens in actie geschoten. Of liever gezegd, ze had de hulp van een externe ingeroepen. Die vond dat al het werk slecht was. Hij zou het verbeteren.

Daar ging haar moed en trots. Ze kon wel huilen. En dat deed ze eigenlijk ook. Ze was echter vastberaden, ze zou aan het langste eind trekken en dat gaf haar ook wel wat kracht. Toen het haar teveel werd is ze uiteindelijk toch gevlucht.

En toen kwam het. Ineens. Plots. Zomaar.
Het Gemis.

Ze had nood aan een paar stevige armen die haar zouden omklemmen en even uit die harde wereld zouden nemen. Die haar zouden sussen en zeggen dat het allemaal wel goed kwam. Armen die haar zachtjes in slaap zouden wiegen en de warmte zouden geven die ze zo hard miste.

Maar ze werd wakker, rillend van de kou.

Varen

Hij gaat varen.
Niet zomaar een toertje maken, maar hij wil voor de rest van zijn leven in die boot zitten. In een huwelijksbootje.
Jawel. Hij trouwt...

Ze is er nog niet helemaal goed van. Hij is amper een jaar ouder en zet toch al die definitieve stap. Ze mag er niet aan denken. Ze zou in feite op dit moment ook nog niet eens weten met wie ze voor de rest van haar leven zou willen ronddobberen op die oceaan van het leven. Laat staan dat ze dat op papier zou willen zien staan. Dat is zo definitief, daar kan je niet van terug. Dat is zo beklemmend. Dat is zo 'oud'.

Misschien is ze stiekem wel een beetje jaloers. Niet dat ze nu zelf per se in zo'n boot wil stappen. Ze zou gewoon het gevoel willen hebben dat er iemand is die haar kan begeleiden naar en op dat gevaarte. En vooral iemand waarmee ze zichzelf al die jaren ziet door te komen.

Volgend jaar meldt hij waarschijnlijk het heugelijke nieuws dat hij papa wordt. Dan zou ze waarschijnlijk echte jaloezie voelen. Ofwel zou ze dan gewoon stikken.

Iemand een reddingssloep?

lijstje

Het nieuwe jaar is een paar dagen bezig dus wil ze even alles op een rijtje zetten, een lijstje maken dus.

Wat wil ze in dit jaar verwezenlijkt zien?

- eindelijk die cursus gebarentaal beginnen
- een cursus fotografie ernstig overwegen/volgen
- sportief wezen (te lezen als: een sport uitkiezen en die ook regelmatig uitvoeren)
- meer lef hebben en die impulsieve kant niet te veel onderdrukken
- ...

Ze heeft veel meer dingen in dat hoofd van haar zitten maar die weigert ze neer te typen omdat ze bang is dat dit negatieve gevolgen zal hebben. Misschien moet ze die bijgelovigheid ook maar proberen wegwerken...

Snurkende Gino

Kerstdag, oud& nieuw, ... = familiemeetings.

Aangezien haar status nog steeds 'alleenstaand maar toch gelukkig' is, is dat niet altijd even leuk. Ondanks het feit dat ze wel gelukkig is, zo op haar eentje, wordt ze ieder jaar opnieuw geconfronteerd met het feit dat de stoel naast haar alweer leeg is. Gezellig is anders.
Maar ondertussen heeft ze die verdomde feestjes toch wel weer goed overleefd.. Min of meer toch.

Gister was ze het slachtoffer van de tofste kant van de familie... Ze vonden namelijk dat ze niet genoeg haar best deed om een man aan de haak te slaan: "Met 3 vriendinnen oudejaar vieren? Jamaar, zo gaat ge nooit aan ne vent geraken, hé, ge moet ook een beetje moeite doen!!"
Dit werd natuurlijk wel als grap bedoeld, maar ondertussen was men al duchtig aan het overleggen welke huwelijkskandidaat ze hadden...

De oudste neef, eveneens vrijgezel, had de 21-jarige Nigeriaanse James (student burgerlijk ingenieur) in de aanbieding, en één van de nichten had 3 jongens, zonen van een schooldirecteur ... Hilariteit alom.

Ze besloten dan maar 52 mannen te zoeken, één voor elke week. Maar het zou voor zich spreken dat ze ze niet alle 52 zou nodig hebben. Zo kieskeurig zou ze toch niet zijn?

Als laatste (en door iedereen enthousiast onthaalde) oplossing, kwam meedoen aan het programma 'Blind Date' uit de bus.. Ondertussen was ze bijna onder tafel gezakt om subtiel te kunnen wegvluchten van het feestgedruis. Maar dat was buiten de menigte gerekend ...

Binnenkort ziet u haar dus misschien op de buis. Tussen een trio zielige mannen die tevergeefs het hart van haar proberen te winnen door het meekwelen van MariahCareyMuziek, het wereldrecord jumpen te verbreken of het opzeggen van een gedicht dat werd geschreven in het 3e leerjaar. Waarna ze op reis mag vertrekken met de minst zielige van de drie, naar Tenerife of Benidorm.

Er wordt dan ook verondersteld dat ze nog eens haar hart komt blootleggen voor half Vlaanderen. Dan mag ze zeggen dat Gino verdacht veel weg heeft van een baviaan, dat hij kan snurken als de beste (zelfs met 3 tussenmuren werd ze er nog wakker van), dat hij er vandoor ging met een inheemse bejaarde en dat zij uiteindelijk 4 dagen aan het zwembad heeft gelegen waar ze een knappe ober heeft leren kennen. En ja, hij is ondertussen al verhuisd naar België. Hij leert Nederlands en bouwt hun huis. Met vier kinderkamers want ze is eigenlijk al zwanger van hun eerste tweeling...

Ze houdt die stoel naast zich liever vrij.