Achterklap.

Mensen zijn rare wezens. Ze roddelen.

Waarom willen we krampachtig alles van een ander weten? Hebben we het al niet moeilijk genoeg om onze eigen rotzooi een beetje onder controle te houden?
Er zijn tijdschriften die leven van het bestaan van roddels. Over bekende mensen. Ze heeft het zich al meermaals afgevraagd hoe dit kom maar ze weet nog steeds geen antwoord. Waarom is het zo interessant dat meneer A naar feest B gaat met mevrouw C en dat mevrouw D een kleed draag van ontwerper E. Misschien is het omdat het iets is wat we zelf niet kunnen doen of meemaken. Misschien omdat het voor een stuk soms herkenbaar is. Of omdat we het gevoel willen hebben er niet alleen voor te staan. Of gewoon om de eigen miserie te vergeten.

Ze moet toegeven dat ze het zelf ook zeer ontspannend vindt om dergelijke roddelblaadjes te lezen. Om er vervolgens met vriendinnen over verder te praten. Hoe onverantwoord het wel niet is dat mevrouw F zwanger is van jongen G.

Ook over universeel minder gekende koppen durft ze zich al eens uit te laten. Dan vraagt ze zich luidop af wat persoon H ziet in persoon I. Waarom persoon J er tegenwoordig zo slecht uit ziet. Hoe het nu weer zat tussen persoon K en persoon L. En ga zo maar door.
Ze doet het wel. Maar misschien niet altijd even bewust.

Ze vond er niets verkeerds aan. Tot ze zelf het onderwerp werd.