Bovenop.

't Is een dunne lijn.
Tussen de ene en de andere kant.

Met die ene kant was ze ondertussen al vertrouwd. Ze werd het haast bijna gewoon. Tranen vonden het al niet meer de moeite om een uitweg te zoeken. Ook al had ze dat graag gewild. Het had misschien opgelucht.

De andere kant. Daarmee was ze zelden in aanraking gekomen. Tot nu. Twee keer zelfs, kort na elkaar.
Ook al wordt verondersteld dat dat de gemakkelijkste kant is, dat was niet zo. Ze vond het pijnlijk, hard en confronterend om te moeten teleurstellen. Om te beseffen hoe het voelt als je aan die ene kant staat.

Ze had het graag anders gehad. Geen ene en geen andere kant van de lijn.

Er bovenop. Gewoon er bovenop.