Vergeet.

Ze weet het. Ze beseft het. En toch doet ze het telkens opnieuw. Hoe hard ze het zich achteraf ook beklaagt. Impulsief zijn. Ze zal het wellicht nooit afleren.

Met als gevolg dat ze het bestaan van deze hersenspinsels niet heeft kunnen verzwijgen. Zucht. In feite is dat niet zo een groot probleem. Er staan geen geheimen neergeschreven, wel stille gedachten. Op haar eigenste verborgen plekje op het meest publieke wereldwijde web ooit.

Ze besefte wel dat de letters die zij typte gelezen werden. Maar nu weet ze ook door wie. Ook al kan ze dat aantal op haar twee handen tellen. Het is angstaanjagend. Bedreigend. Ze voelt zich. Naakt. Kwetsbaar.

Lees en vergeet.