angst.

Ze had het gevoel dat ze de verkeerde dingen kon. Dat ze de verkeerde dingen wist.
Opgevangen in een film, toegepast op haar eigen leven.
Het klopte. Het klopte helemaal.

Ze kon niets echt goed. Ze heeft nooit ergens in uitgeblonken.
Naar haar talent was ze nog altijd op zoek.
Er was niets waarmee ze kon uitpakken.

Ze was er eentje zoals er zoveel rondliepen. Gewoon.
Echt speciaal dat was ze nog nooit geweest.
Zou ze waarschijnlijk ook nooit zijn.
Voor niemand.

En wanneer dat eentje toch eens uit de massa werd gehaald.
Dan vluchtte ze. Liefst zover mogelijk weg.
Ze had angst om te falen.

In zichzelf zijn.