Ze kon een kleine kreet niet onderdrukken. *aargh* Ze begint spontaan te lachen en voelt kriebels!
Ze was 14. Zat in het gras tijdens de middagpauze. Hij had strafstudie en moest blikjes ruimen. Ze zag hem voor het eerst en was op slag verkocht. Hij zag er heel gewoon uit maar zij vond hem zeer speciaal.
Twee jaar lang aanbad ze hem stiekem. Hij was twee jaar ouder en bijgevolg geheel onbereikbaar. Geen haar op zijn prachtige hoofd die er aan dacht aandacht aan haar, puberjong, te schenken. Zo dacht ze.
Ze was 16. Hij ging naar de grote stad. Was volwassen nu. Ze dacht soms eens aan hem en haar hart maakte een sprongetje toen ze hem tijdens de zomer zag. Ze voelde het zelfs een beetje steken toen ze 'n liefje aan z'n hand ontdekte. Ook al kenden ze elkaar helemaal niet.
Ze is 22. Ze dartelt zelf reeds 4 jaar rond in de grote stad. Had hem tijdens die jaren een keer of 4 gezien. Nog steeds die lieve aantrekkelijke jongen die ze uit de duizend zou herkennen. Ze was hem bijna vergeten. Tot nu.
Ze had zonet een foto gezien. Een foto van hem. En van haar nicht. Ze kennen elkaar! Zaten samen een jaar op dezelfde schoolbanken en gingen samen op weekend. Wat is de wereld toch klein.
Ze voelt zich opnieuw dat piepkuiken van 14. De onbereikbare wordt een beetje meer bereikbaar.
0 reacties:
Een reactie posten