weg.

Ze heeft spijt. Zeer veel spijt.

Waarom heeft ze nu aan iedereen verteld hoe ze zich voelde? Waarom weet de halve wereld wat de oorzaak was van haar eeuwige glimlach? Ze had het nooit mogen vertellen, besefte ze een uur geleden.

Ze zag hem. Zei niet zoveel tegen haar. Ging aan het bellen. En plots zomaar uit het niets stond ze daar. Hij bleef bellen maar zij bleef wachten. Een of andere vrouwelijke schoonheid waartegen ze niet is opgewassen. Hij geeft haar veel meer aandacht, vindt haar blijkbaar bijzonder interessant en praat er zelfs langer tegen dan zij ooit tegen elkaar hebben gepraat.

En zij? Zij zat in haar auto. Bleef er zitten. Tranen onderdrukken.

Toen reed ze weg. En ze hoopt dat ook hij wegrijdt. Uit haar hoofd.