Schrik.

Ze was erg geschrokken.

Toen ze besefte hoeveel invloed hij op haar had. Op de een of andere manier slaagt hij er in om haar dingen te laten zeggen waarvan ze nadien beseft dat ze ze beter niet had gezegd.
Hij brengt iets bij haar teweeg wat sterker is dan haarzelf.

En dat vindt ze geen geruststellende gedachte.
Op het ogenblik zelf wist ze dat ze moeilijk "nee" ging kunnen gezegd hebben. Achteraf bekeken weet ze dat ze nooit "ja" zou kunnen gezegd hebben. Zou mogen gezegd hebben. Nu kan ze het bekijken met een nuchtere, realistische blik en weet ze dat het niet goed is.
Nogmaals neemt ze de beslissing om er geen aandacht meer aan te besteden, om hem te laten voor wat het is.

Maar hoe erg is het om jezelf niet eens volledig te kunnen vertrouwen?