afhankelijk.

Als er één ding is waar ze een hekel aan heeft, dan is het aan afhankelijkheid. Niets zo frustrerend om te moeten wachten op een ander. Om af te hangen van een ander.

Momenteel zit ze letterlijk met een blok aan haar been. Ze kan bijna niets zonder hulp van anderen. Ze zit bij hoog en laag te beweren dat ze geen hulp nodig heeft maar het is pijnlijk en hard om te beseffen dat ze zo goed als niks alleen kan.
Die twee hulpstokken zijn niets waard, deden haar voorlopig meer slecht dan goed. Doen haar kantelen en wankelen. Bezorgen haar spierpijn en krampen.

Ze beseft dat ze geluk heeft, dat het niet erg is, dat ze er hopelijk binnen anderhalve week vanaf is. Maar hoe moet het niet zijn om je hele leven zo te moeten doorbrengen. Constant hulp nodig. Vernederend en verschrikkelijk. Ze zou zich schuldig voelen, dat doet ze nu al. Ook al kan ze er niets aan veranderen.

Ze moet er zich bij neerleggen. Nog iets waar ze een hekel aan heeft. Opgeven.

Maar er zit niets anders op. Ze is nog steeds afhankelijk van haar eigen lichaam en daar kan ze nu eenmaal niets aan veranderen.

Het heeft geen zin om in een hoekje te zitten kniezen. Maar stiekem doet ze het toch een beetje.