De warmte.

Ze is ze kwijt.

Ergens onderweg verloren. Kwijtgeraakt. Laten liggen waar ze niet thuis hoorde.

Ze zoekt. Tevergeefs. Soms denkt ze dat ze dicht bij de bron zit maar moet ze telkens teleurgesteld terugkeren. Beseffend dat ze 't misschien voorgoed kwijt is.
Ze weet dat het haar fout is. Ze heeft niet genoeg opgelet en daardoor gemist waar het koud begon te worden. Twee keer.

Niemand die het beseft. Maar voorlopig is ze ze echt kwijt. Ze blijft zoeken. Geeft niet op.
Er zit nog een stukje. In haar. Ergens.

Of heeft ze ze nooit gehad?