Beangstigend.

Ze vraagt zich soms af hoe ze zou zijn geworden indien ze een zestal jaar later zou zijn geboren. Dan was ze nu ongeveer 17. Zou alles anders zijn?
Zou ze zelfzekerder geweest zijn als tiener? Misschien had ze meer gedurfd, meer echt geleefd. Misschien had ze wel een totaal andere studiekeuze gemaakt. Zou ze andere vrienden gehad hebben? Misschien wel, want iedereen zou waarschijnlijk voor een deel ook als andere persoon zijn uitgegroeid. Of misschien ook niet?

Zou haar leven er anders hebben uitgezien? Zou ze de gevoelens die ze had gevoeld ook nu gevoeld hebben? De twijfel, de onzekerheid, de eenzaamheid? Maar ook de ongedwongenheid, het lachen-gieren-brullen, de onbezorgdheid en tonnen levensvreugde?
Ze is voor een groot deel gemaakt door anderen, beseft ze nu. Indien anderen voor haar (onbewust) andere beslissingen hadden gemaakt, zou ze nu misschien iemand helemaal anders zijn.

Eng om te beseffen dat mensen, waarmee ze zo goed als geen contact heeft, die ze misschien nooit zal zien, voor een deeltje hebben bepaald hoe haar leven er is gaan uitzien. Eng om te beseffen dat ze soms haar eigen leven niet helemaal in de hand heeft.

Beangstigend.