Schouwspel

Het was gebeurd.

Het meisje waarmee ze meer dan 10 jaar een klas, lief en leed had gedeeld, was getrouwd. Dat impliceerde dat ook zij een trouwwaardige leeftijd had bereikt. Maar daar stond ze liever niet bij stil.

Ze was uitgenodigd op het avondfeest, ook al was die 10 jaar alweer een paar jaar geleden. Ze zat samen met een andere vriendin-van-toen aan een tafeltje met vriendinnen-van-nu. Die laatste hadden allemaal een aanhangsel/vriend meegebracht. Zij niet. Natuurlijk niet. Maar ook daar dacht ze liever niet meer over na.

Op het avondfeest bevond haar tafeltje zich vlak naast iets wat de dansvloer moest voorstellen. Ze zat als het ware op de eretribune. De openingsdans werd ingezet en ze verbaasde zich over het leuke melodietje en het ingestudeerde dansje dat ze te zien kreeg. Na die dans volgden nog een paar standaarddansen met de oudjes en familie.

En toen begon het.

Het schouwspel.

Ze had zich kostelijk geamuseerd met het kijken naar de verschillende dansstijlen die op de dansvloer te zien waren. Opa's van ver boven de 70 dansten er samen met jonge meisjes van een jaar of 18. Maar het waren vooral de vlotte vijftigers die de dansvloer beheersten. Wat een feest!

De nonkels dansten gezwind de twist, gingen vlotjes over in de hukkelepuk om vervolgens even 'smooth' een indianendans uit hun voeten te toveren. Om nog maar te zwijgen over de sirtaki waarbij haar eigen moeder haar notabene bijna kwam meesleuren in het feestgedruis. Maar ze had het naar haar zin, ze had ogen te kort.

Ook op de iets modernere muziek ging de iets oudere meute volledig uit de bol. De dames begonnen met een eenvoudige bijtrekpas terwijl de heren hun volle en ronde buikjes lustig in het rond lieten bewegen. Naarmate de muziek en de avond vorderden, ging ook die vrouwelijke helft wat zwierger om met hun ledematen, werden armen bewogen in allerlei richtingen en waagden ze zich aan een andere pas met de voeten. Eén exemplaar creëerde zo een unieke huppelpas tijdens het dansen, iets waar ze zich waarschijnlijk niet eens van bewust was.
De chachacha, rumba, zelfs tango, ... niets was te moeilijk voor mama's, papa's, tantes en nonkels. Het zag er uit alsof ze werden losgelaten, of ze even teruggingen in de tijd en zich terug 21 voelden.

De jonge bende had genoeg drank in het lichaam en kwam uiteindelijk de dansvloer mee opvullen. Het viel haar trouwens op dat de oudjes zonder enige schroom begonnen te dansen, ook al stond er niemand op de danstegels, de jongeren hadden wat meer aanmoediging en volk nodig.
Behalve één exemplaar. Zonder gêne bewoog ze alles wat ook maar kon bewegen. Ze dacht waarschijnlijk dat ze al de calorieën die ze even daarvoor had binnengespeeld, zo snel mogelijk kwijt wilde. Tot vreugde van de oude nonkels die met glanzende oogjes het schouwspel in zich opnamen.

Oude bokken werden eventjes jonge blaadjes. En zij, zij zag dat het goed was.