Verbouwereerd.

Ze waren met z'n zessen.

Vader en kroost. Eéntje in de kinderwagen. De andere vier rond de groene containers.

Ze had zelf nog kleren in zo een container geworpen. 'Schoenen samenbinden met de veters' stond er te lezen. En nu zag ze hoe de kleren uit de container werden gehaald. Door de kinderen.

Ze dacht eventjes dat ze zich in een ontwikkelingsland bevond. Maar nee, ze was aan het fietsen op nog geen kilometer van haar woonplaats. En daar, daar riskeerden jonge kindjes zowat hun leven om kleren te vinden.
Ge zult de naakten kleden.

Ze was geshockeerd.
Verbouwereerd.

Ze schaamde zich.
Voor de gigantische zak die aan haar stuur bengelde.
Voor de luxeaankopen in die gigantische zak.
Voor het veel te dure kleedje dat ze niet echt nodig had.

Een voorbijlopende jongeman wisselde een veelbetekenende blik met haar uit.
Terwijl de papa glimlachte naar een dochter die dolgelukkig en trots was met haar veel te grote schoenen.

Ze fietste door.
Met een rotslecht gevoel.

En een nieuwe jurk.